Yggdrasill & Magische Staven
Yggdrasil
(van het Oudnoors Yggdrasill [ˈyɡːˌdrɑselː]), in de Noorse kosmologie, is een immense en centrale heilige boom. Daaromheen bestaat al het andere, inclusief de Negen Werelden.
Yggdrasil wordt getuigd van in de Poëtische Edda samengesteld in de 13e eeuw uit eerdere traditionele bronnen, en in de Proza Edda geschreven in de 13e eeuw door Snorri Sturluson. In beide bronnen is Yggdrasil een immense es die het middelpunt van de kosmos is en als zeer heilig wordt beschouwd. De goden gaan dagelijks naar Yggdrasil om samen te komen op hun traditionele regeringsvergaderingen, dingen genaamd. De takken van Yggdrasil strekken zich uit tot ver in de hemel en de boom wordt ondersteund door drie wortels die zich ver uitstrekken naar andere locaties; een naar de bron Urðarbrunnr in de hemel, een naar de bron Hvergelmir en een andere naar de bron Mímisbrunnr. Binnen Yggdrasil leven wezens, waaronder de draak Níðhöggr, een niet nader genoemde adelaar, en de herten Dáinn, Dvalinn, Duneyrr en Duraþrór.
Geleerden beschouwen Hoddmímis holt, Mímameiðr en Læraðr over het algemeen als andere namen voor de boom. De boom is een voorbeeld van heilige bomen en bosjes in het Germaanse heidendom en de mythologie, en geleerden op het gebied van de Germaanse filologie hebben lang de implicaties ervan besproken.
A unni
"Om een meisje te krijgen", wordt deze magische staaf gebruikt door een verliefde man om de genegenheid te krijgen van het object van zijn verlangens.
gishjálmur
Helm van ontzag (of Helm van terreur); om angst op te wekken, de krijger te beschermen en te overwinnen in de strijd.
Angurgapi
Gesneden op de uiteinden van vaten om lekken te voorkomen.
Bronslustafir
Voor gebruik op wetstenen.
draumstafir
Dromen van onvervulde verlangens.
Dreprun
Om het vee van een vijand te doden.
Feingur
Een vruchtbaarheidsrune.
Gapaldur
Twee tekens, bewaard in de schoenen, gapaldur onder de hiel van de rechtervoet en ginfaxi onder de tenen van de linkervoet, om op magische wijze de overwinning te verzekeren in aanvallen van IJslands worstelen (glíma)
Ginfaxi
Twee tekens, bewaard in de schoenen, gapaldur onder de hiel van de rechtervoet en ginfaxi onder de tenen van de linkervoet, om op magische wijze de overwinning te verzekeren in aanvallen van IJslands worstelen (glíma)
Hólastafur
Om heuvels te openen.
Kaupaloki
Om te gedijen in handel en zaken.
Lasabrjótur
Een slot openen zonder sleutel.
Lukkustafir
Wie dit symbool bij zich draagt, komt geen kwaad tegen, noch op zee noch op het land.
Máladeilan
Om te winnen in de rechtbank.
Nábrókarstafur
Een staaf die werd gebruikt bij het maken van necropants (nábrók), een broek gemaakt van de huid van een dode man die in staat is een eindeloze hoeveelheid geld te produceren.
Skelkunarstafur
Om je vijanden bang te maken.
(Een soortgelijk uitziende staaf heet Óttastafur in het Huld-manuscript.)
Rosahringur minni
Een kleinere cirkel van bescherming
Smjörhnútur
Boterknoop, om erachter te komen of boter is gemaakt met melk die is gestolen door een Tilberi.
Stafur gegn galdri
Staven tegen hekserij.
Stafur til að vekja upp draug
Om spoken en boze geesten op te roepen.
jófastafur
Voor gebruik tegen dieven
Tóustefna
Om vossen af te weren.
Varnarstafur Valdemars
Valdemar's beschermingsstaaf; verhoogt de gunst en het geluk.
Vatnahlífir
Bescherming tegen verdrinking.
Vegvisir
Een vegvísir (IJslands voor wegwijzer of wegwijzer) is een IJslandse magische staaf bedoeld om de drager te helpen zijn weg te vinden door ruw weer. Het symbool wordt getuigd van in het Huld-manuscript, verzameld in IJsland door Geir Vigfusson in 1880 (maar bestaande uit materiaal van eerdere oorsprong).
Een blad van het manuscript geeft een afbeelding van de vegvísir, geeft zijn naam en verklaart in proza dat "als dit teken wordt gedragen, men nooit de weg kwijt zal raken bij storm of slecht weer, zelfs als de weg niet bekend is" .
De vegvísir wordt genoemd in twee bronnen, het Huld Manuscript samengesteld door Geir Vigfusson in Akureyri in 1860 en The Galdrabok, een magische grimoire.
De vegvísir wordt vaak verward met een Vikingsymbool. Hier is echter geen bewijs van en het Huld-manuscript, waar het wordt genoemd, werd acht eeuwen na het einde van de Vikingtijd verzameld
Veiðistafur
Voor geluk bij het vissen.
