Conium Maculatum L.

Conium Maculatum L.
Gevlekte Scheerling

Conium Maculatum L.

Conium maculatum L.
Gevlekte Scheerling

synoniemen

Synonyms

Geen ondersoorten.

Folk Names

Volksnamen

giftige hemlock, giftige peterselie, gevlekte corobane (zeldzamere vormen), wortelvaren (Australian Eng.), duivelsbrood of duivelspap. Gevlekte Scheerling (Nederlands)

Conium maculatum is een kruidachtige tweejarige bloeiende plant die groeit tot 1,5-2,5 meter (5-8 voet) hoog, uitzonderlijk 3,6 m (12 ft). Het heeft een gladde, groene, holle stengel, meestal gevlekt of gestreept met rood of paars op de onderste helft van de stengel. Alle delen van de plant zijn kaal (kaal); de bladeren zijn twee tot vier geveerd, fijn verdeeld en kanten, algemeen driehoekig van vorm, tot 50 cm (20 inch) lang en 40 cm (16 inch) breed. Hemlock's bloem is klein en wit; ze zijn losjes geclusterd en elke bloem heeft vijf bloembladen.

Een tweejarige plant, hemlockspar produceert het eerste jaar bladeren aan de basis, maar geen bloemen. In het tweede jaar produceert hij witte bloemen in parapluvormige trossen.

Appearance

Uiterlijk

De hemlockspar is inheems in Europa en het Middellandse Zeegebied.

Het bestaat in sommige bossen (en elders) in de meeste provincies van de Britse eilanden; in Ulster zijn dit met name County Down, County Antrim en County Londonderry.

Het is genaturaliseerd geworden in Azië, Noord-Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland. Het wordt soms aangetroffen rond rivieren in Zuidoost-Australië en Tasmanië.

Distribution

Verdeling

De plant wordt vaak gevonden in slecht doorlatende grond, vooral in de buurt van beekjes, sloten en andere waterige oppervlakken. Hij komt ook voor op bermen, randen van akkers en braakliggende terreinen. Conium maculatum groeit in vrij vochtige grond, maar ook op droger ruw grasland, bermen en verstoorde grond. Het wordt gebruikt als voedselplant door de larven van sommige lepidoptera, waaronder zilvergemalen tapijtmotten en met name de giftige hemlockmot (Agonopterix alstroemeriana). Dit laatste wordt veel gebruikt als biologisch bestrijdingsmiddel voor de plant. Gevlekte scheerling groeit in de lente, wanneer veel kreupelhout niet in bloei staat en mogelijk niet in blad staat. Alle plantendelen zijn giftig.

Cultivation

Teelt

Sinds oude tijden heeft gevlekte scheerling een beruchte reputatie genoten als giftige plant, bekend als een dodelijk gif ("Socrates' beker") en kalmerend middel, maar het staat ook bekend als een afrodisiacum. Volgens de Germaanse legende werd hemlock door zowel mens als dier gemeden. Er werd gezegd dat alleen de pad, die 'zijn gif zou opzuigen', graag in de buurt woonde. Hemlock staat dus in nauw verband met de paddengodin, een aardgodin die vooral wordt vereerd door Baltische stammen (de oude Pruisen). Saxo Grammaticus heeft beschreven hoe Haddingus, die door de reuzen werd grootgebracht maar later een favoriet van Odin werd, ooit werd bezocht op de haard in de avond door een verschijning van een vrouw die hemlock in haar gewaad droeg. Deze vrouw, geïnterpreteerd als een sjamanistische helpende geest, legde haar mantel om Haddingus en leidde hem over een brug, naar de onderwereld en naar het dodenrijk. In Scandinavië en Engeland was hemlockspar een magische plant die nauw verbonden was met Wotan/Odin. Dit is te zien aan de Noorse naam voor de plant, woden-dunk, en de Angelsaksische wode-hwistle, "rage reed / Wotan's whistle". Het Engelse woord hemlock, letterlijk "hennep prei", herinnert nog steeds aan de runenmagie Una laukaR, in het Oudhoogduits stond de plant bekend als wuotscerling of wode-scerne, "rage hemlock".

Gervlekte scheerling was een van de belangrijkste ingrediënten in de zalven van de heksen. Andres Laguna, een zestiende-eeuwse arts uit Lotharingen, vond ooit een vat vol 'heksenzalf'. Hij analyseerde de inhoud en vond bilzekruid (Hyoscyamus niger), mandrakewortel (Mandragora officinarum) en hemlockspar. Hij wreef de zalf op een vrouw, die toen in trance raakte.

In Bohemen zou hemlockspar ooit als toevoeging aan bier zijn gebruikt. Helaas weten we niets over de effecten van zo'n brouwsel. Misschien stierven alle mensen die het probeerden aan een overdosis. . .

History

Geschiedenis

Korte tijd na inname veroorzaken de alkaloïden potentieel fatale neuromusculaire disfunctie als gevolg van falen van de ademhalingsspieren. Acute toxiciteit, indien niet dodelijk, kan verdwijnen in spontaan herstel, op voorwaarde dat verdere blootstelling wordt vermeden. De dood kan worden voorkomen door kunstmatige beademing totdat de effecten 48-72 uur later zijn uitgewerkt. Voor een volwassene kan de inname van meer dan 100 mg (0,1 gram) coniine (ongeveer zes tot acht verse bladeren, of een kleinere dosis van de zaden of wortel) dodelijk zijn. Narcotisch-achtige effecten kunnen worden waargenomen al 30 minuten na inname van groen bladmateriaal van de plant, waarbij slachtoffers in slaap vallen en bewusteloosheid geleidelijk verdiepen tot de dood een paar uur later.

Het begin van de symptomen is vergelijkbaar met die veroorzaakt door curare, met een oplopende spierverlamming die leidt tot verlamming van de ademhalingsspieren, met de dood tot gevolg door zuurstofgebrek.

Er is waargenomen dat vergiftigde dieren na de eerste vergiftiging terugkeren om zich met de plant te voeden. Chronische toxiciteit treft alleen drachtige dieren wanneer ze in geringe mate worden vergiftigd door C. maculatum tijdens de orgaanvormingsperiode van de foetus; in dergelijke gevallen wordt het nageslacht geboren met misvormingen, voornamelijk palatoschisis en meerdere aangeboren contracturen (arthrogryposis). De schade aan de foetus als gevolg van chronische toxiciteit is onomkeerbaar. Hoewel arthrogryposis in sommige gevallen operatief kan worden gecorrigeerd, sterven de meeste misvormde dieren. Dergelijke verliezen kunnen, althans in sommige regio's, worden onderschat vanwege de moeilijkheid om misvormingen te associëren met de veel eerdere maternale vergiftiging.

Aangezien er geen specifiek tegengif beschikbaar is, is preventie de enige manier om de productieverliezen die door de plant worden veroorzaakt, op te vangen. Bestrijding met herbiciden en begrazing met minder gevoelige dieren (zoals schapen) zijn gesuggereerd. Het is een veel voorkomende mythe dat C. maculatum-alkaloïden via melk en gevogelte in de menselijke voedselketen kunnen komen, en wetenschappelijke studies hebben deze beweringen weerlegd.

Medicinal Use

Medicinaal gebruik

In het oude Griekenland werd hemlock gebruikt om veroordeelde gevangenen te vergiftigen. Conium maculatum is de plant die Theramenes, Socrates, Polemarchus, Matthias Corvinus en Phocion doodde. Socrates, het beroemdste slachtoffer van hemlockvergiftiging, werd beschuldigd van goddeloosheid en het bederven van de geesten van de jonge mannen van Athene in 399 voor Christus, en zijn proces leverde zijn doodvonnis op. Hij besloot een krachtige infusie van hemlock te nemen.

Ritual Use

Ritueel gebruik

Hele plant

Psychoactve Material

Psychoactief materiaal

alkaloïden

Chemische structuur van een van de twee enantiomeren , de (S)-(+) isomeer, van coniine , waarbij natuurlijke mengsels worden beschouwd als waarschijnlijke racematen (gelijke mengsels) hiervan en de (R)-(–) isomeer.

C. maculatum staat bekend als extreem giftig. De weefsels bevatten verschillende alkaloïden . In bloemknoppen is de belangrijkste gevonden alkaloïde γ-coniceïne. Dit molecuul wordt later tijdens de vruchtontwikkeling omgezet in coniine. De alkaloïden zijn vluchtig; als zodanig gaan onderzoekers ervan uit dat deze alkaloïden een belangrijke rol spelen bij het aantrekken van bestuivers zoals vlinders en bijen.

Conium bevat de piperidine-alkaloïden coniine, N-methylconiine , conhydrine , pseudoconhydrine en gamma-coniceïne (of g-coniceïne), de voorloper van de andere hemlock-alkaloïden.

Coniine heeft een chemische structuur en farmacologische eigenschappen die vergelijkbaar zijn met die van nicotine . Coniine werkt direct op het centrale zenuwstelsel door een remmende werking op nicotine-acetylcholinereceptoren . In voldoende hoge concentraties kan coniine gevaarlijk zijn voor mens en vee . Met zijn hoge potentie kan de inname van ogenschijnlijk kleine doses gemakkelijk leiden tot instorting van de luchtwegen en de dood.

Het alkaloïdegehalte in C. maculatum beïnvloedt ook het thermoregulerende centrum door een fenomeen dat perifere vasoconstrictie wordt genoemd, wat resulteert in onderkoeling bij kalveren. Daarnaast bleek alkaloïde bij ratten en konijnen ook de sympathische ganglia te stimuleren en de invloed van de parasympathische ganglia te verminderen, wat een verhoogde hartslag veroorzaakt.

Coniine heeft ook significante toxische effecten op de nieren. De aanwezigheid van rabdomyolyse en acute tubulaire necrose is aangetoond bij patiënten die stierven aan een hemlockvergiftiging. Een fractie van deze patiënten bleek ook acuut nierletsel te hebben. Coniine is giftig voor de nieren omdat het leidt tot vernauwing van de urineblaassfincter en uiteindelijk tot ophoping van urine.

Constituents