
Myrddin's Garden
Aconitum Lycoctonum
Aconitum Napellus L.
Amanita Muscaria L.
Artemisia Absinthium L.
Arundo Donax L.
Atropa Belladonna L.
Cestrum Parqui
Cannabis Sativa L.
Claviceps Purpurea L.
Conium Maculatum L.
Datura Stramonium L.
Hyoscyamus Niger L.
Lactuca Virosa L.
Mandragora Officinalis L.
Papaver Somniferum L.
Phalaris Arundinacea L.
Psilocybe Semilanceata
Salvia Divinorum
Scopolia Carniolica
Bufo Vulgaris
Psilocybe Semilanceata
Kaalkopje

Psilocybe Semilanceata
Kaalkopje
synoniemen
Agaricus glutinosus
Agaricus semilanceatus
Coprinarius semilanceatus
Geophila semilanceata
Panaeolus semilanceatus
Psilocybe semilanceata
Volksnamen
Blauwe poot, halluzipilz, kaalkopje (Nederlands), kleiner prinz, kleines zwergenmutzchen, lanzenformiger dingerling, liberty cap, paddo, meditatiespilz, narrenschwamm, paddlestool, pilzli, pixie cap, psilo, psilocybinpilz, puntig kaalkopje, sandkopje, sandy sagerose, spwaggelsagerose, , traumpilz, heksenmuts, zauberpilz, zuckerpuppe von der wasserkuppe, zwergenhut, zwergenmutzchen.
De dop (1 tot 2 cm in diameter) is klokvormig en acuut umbonaat en heeft vaak een duidelijke papil; het voelt meestal vochtig of slijmerig aan. Het vlies is gemakkelijk te verwijderen. De smalle lamellen zijn olijf- tot roodbruin van kleur, terwijl de sporen donkerbruin of paarsbruin zijn. Liberty caps kunnen worden verward met sommige muscarine schimmels, bijv. Inocybe geophylla (Sow. ex Fr.) Kummer (cf. Inocybe spp.).
Het lijkt erg op de nauw verwante soorten Psilocybe mexicana en Psilocybe pelliculosa (zie Psilocybe spp.) en wordt er vaak mee verward.
Uiterlijk
Kaalkopjes komen niet alleen in Europa en Amerika voor, maar worden nu over de hele wereld gevonden (zelfs in Australië).
Hoewel de paddenstoel nu kosmopolitisch is, is hij nog niet gevonden in Mexico. Dit heeft geleid tot de suggestie dat Psilocybe mexicana eenvoudig een ondersoort of variëteit van Psilocybe semilanceata kan zijn, die wordt beschouwd als de meest voorkomende en meest verspreide van alle leden van het geslacht Psilocybe.
Kaalkopjes groeien het liefst in weilanden met oude mestafzettingen en op grasrijke, voedselrijke locaties (weilanden). Het is evenzeer thuis in de vlaktes van Noord-Duitsland, de weiden van de lage bergen van Midden-Duitsland en de weiden van de Alpenlanden. Het is nog niet gevonden in bossen. Het lijkt dus een antropofiele soort te zijn die zich door menselijke activiteit heeft verspreid. De vruchtlichamen rijpen tegen de late zomer en vroege herfst. In de Verenigde Staten zijn gematigde zones in het noordwesten (Oregon, Washington) bijzonder goede gebieden om de paddenstoel te verzamelen; even goede Europese gebieden zijn de Zwitserse Alpen, Valcamonica, de Rhône-vallei en Wales.
Verdeling
Het thuis kweken van paddenstoelen kan dit soort resultaten opleveren. Hoewel het in principe eenvoudig lijkt, kan het bijna onoverkomelijke moeilijkheden met zich meebrengen. Sommige methoden voor het kweken van paddenstoelen voor culinaire of medicinale doeleinden zijn al lang in gebruik, bijvoorbeeld het kweken van paddenstoelen op stro, een praktijk die afkomstig is uit het oude China.
De eenvoudigste manier om paddenstoelen te kweken is buiten, bijvoorbeeld in de eigen tuin. De psychoactieve paddenstoelensoorten die hiervoor het meest geschikt zijn, zijn Psilocybe azurescens en Psilocybe cyanescens. Beide soorten groeien in het wild in bossen en zijn uitstekend geschikt voor het klimaat van Midden-Europa.
Graaf eerst een kuil van 20 tot 25 cm diep. Vul de bodem met een laag kleine stukjes hout (ongeveer 5 tot 10 cm dik). Meng elk mycelium met houtsnippers of mulch, bevochtig het mengsel grondig en verdeel het over de onderste laag. Verdeel hier een laag houtkrullen over. Bedek de site met bladeren en kleine takken. Het bed mag nooit uitdrogen, anders stopt de mycelia met groeien. Om vochtverlies te voorkomen, kunnen folie of houten planken over het bed worden gelegd. Als de mycelia zich thuis voelen en zich hebben verspreid, zal er bij goed weer een rijke oogst uitbreken (in Midden-Europa gebeurt dit meestal in oktober, na een periode van een tiental dagen met veel neerslag en temperaturen onder de 10°C). Omdat de paddenstoelen voedingsstoffen nodig hebben nadat de vruchtlichamen zijn geoogst, moet de bovenste laag van met mycelium gevuld hout worden vervangen door verse houtsnippers of mulch. Soms verspreiden de paddenstoelen zich buiten het bed en kunnen ze tot hun grote vreugde plotseling in de tuinen van de buren verschijnen.
Voor het mycologische en chemische onderzoek van Psilocybe mexicana werden enkele methoden van laboratoriumkweek ontwikkeld. Halverwege de jaren zeventig ontdekten paddenstoelenhobbyisten een methode om Psilocybe (Stropharia) cubensis ("de paddenstoel die van de sterren komt") thuis te kweken en publiceerden hun bevindingen. Dit boek is in een aantal talen vertaald en is meer dan eens verboden. Tot op heden zijn er meer dan vijfhonderdduizend exemplaren gepubliceerd (om nog maar te zwijgen van de illegale exemplaren). Veel mensen hebben deze teeltmethoden met succes gevolgd. Na verloop van tijd zijn er andere boeken over het kweken van paddenstoelen verschenen, waarvan sommige geen melding maken van paddo's of er alleen cryptisch naar verwijzen. Toch hebben ook deze thuiskwekers bruikbare informatie opgeleverd.
De laatste jaren worden de soorten Psilocybe cubensis, Psilocybe cyanescens en Panaeolus cyanescens ook met succes gekweekt in thuislaboratoria.
Etnobotanische speciaalzaken bieden steeds vaker sporenafdrukken en mycelia van psilocybine-paddenstoelen aan (de handel in sporen is in veel landen nog legaal). Kits voor het kweken van paddenstoelen, samen met gedetailleerde instructies, zijn ook beschikbaar. Het kweken van sporen op een substraat is eigenlijk vrij eenvoudig en mislukt meestal alleen als de petrischalen niet goed zijn gesteriliseerd en andere wilde schimmels zich op het substraat nestelen. Substraten zoals agar en rogge zijn verkrijgbaar in speciaalzaken. Het is ook de moeite waard om de gespecialiseerde literatuur over het onderwerp te raadplegen. Vooral de boeken van Paul Stamets en de artikelen van Jochen Gartz zijn nuttig.
De methoden van de champignonteelt worden continu verbeterd en vereenvoudigd voor thuisgebruik. Er zijn enkele methoden ontdekt die het psilocybinegehalte kunnen verhogen. Wanneer tryptamine aan het substraat wordt toegevoegd, kunnen de paddenstoelen het snel omzetten in psilocybine en psilocine. Fosfaten kunnen ook helpen bij dit proces.
Teelt
De Liberty Cap is de meest voorkomende psychedelische paddenstoel in Italië. Men denkt dat het daar tienduizend tot twaalfduizend jaar is gegroeid. Een aantal laat-neolitische rotstekeningen in Noord-Italië (Monte Bego, V alcamonica) beelden paddenstoelen uit in sjamanistische contexten.
Tegen het einde van de middeleeuwen gebruikten vrouwen in Spanje die ervan werden beschuldigd heksen te zijn, kennelijk vrijheidspetten als een visionaire dronkenlap.
Nadat talloze Mexicaanse soorten (Psilocybe spp.) waren verzameld, beschreven en chemisch geanalyseerd, kreeg de Zwitserse chemicus Albert Hofmann, die voor het eerst de werkzame stoffen psilocybine en psilocine in Psilocybe mexicana had ontdekt, door een inwoner van de Alpen te horen dat er paddenstoelen waren in de Alpen die effecten hadden zoals die uit Mexico. Hij zei dat hij deze paddenstoelen vaak had gegeten en een zeer nauwkeurige kennis had van hun effecten. Hofmann ontving vervolgens een monster van de paddenstoelen, die behoorden tot de soort Psilocybe semilanceata, en kon ook daarin psilocybine detecteren. Het originele werk werd gepubliceerd in een klein wetenschappelijk tijdschrift (Hofmann et al. 1963). Desalniettemin verspreidde de kennis van de inheemse magische paddenstoel, die alpiene nomaden blijkbaar ooit in rituele contexten hadden geconsumeerd, zich zeer snel:
Tegenwoordig kan worden gezegd dat Psilocybe semi-lanceata de psychotrope paddenstoel van Europa is wat betreft verspreiding, studie en gebruik.
In Zwitserland is het verzamelen en innemen van Psilocybe semilanceata al meer dan twintig jaar een gevestigde traditie.
In Duitsland begon het verzamelen en eten van Psilocybe semilanceata iets later. De rituele consumptie van de inheemse paddo werd voor het eerst beschreven door Linder (1981).
De paddenstoel kan worden verzameld van eind augustus tot midden januari. Het wordt ofwel vers gegeten of gedroogd en bewaard. Af en toe worden gedroogde paddenstoelen verpoederd en vervolgens ingenomen samen met vruchtensappen, cacao of chocolade (vgl. Theobroma cacao). Een handvol verse paddenstoelen (30 tot 40 gram) of 2 tot 3 gram gedroogde paddenstoelen wordt als een hoge dosering beschouwd. In Zwitserland worden chocolade en 0,5 g vrijheidsdoppen in poedervorm met elkaar gemengd om koekjes te maken (“de echte Zwitserse chocolade”).
Het is mogelijk dat de paddenstoel ooit als bieradditief werd gebruikt.
Geschiedenis
geen medicinaal gebruik.
Medicinaal gebruik
Van alpennomaden wordt gezegd dat ze Psilocybe semilanceata de "droompaddenstoel" noemden en het van oudsher als psychoactieve stof gebruikten. Helaas hebben we geen details over dit gebruik.
De eerste beschrijving van een moderne Europese paddenstoelencultus verscheen in 1981 in de catalogus "Rausch und Realilat - Drogen im Kulturvergleich", die werd gepubliceerd ter gelegenheid van een museumtentoonstelling van hetzelfde naam:
Van 21-23 december 1979 kon ik deelnemen aan een zonnewendeceremonie in het kanton Bern, waarbij de kleine paddenstoel die ik identificeerde als Psilocybe semilanceata werd gebruikt in de context van een cultus die al zo'n zeven jaar bestond en die met ingewikkelde zweetbadrituelen, gebeden, pijpceremonies (zonder psychoactieve stoffen), verplicht vasten, ontsmettingen, offergaven en muziek in een speciaal ingerichte ruimte met een centraal altaar. Alle aanwezigen (5 vrouwen en 6 mannen) moesten vier dagen voor en na de ceremonie alle drugs, inclusief alcohol, seksueel contact, vlees eten en "slechte gedachten" strikt vermijden. Tijdens de bijeenkomst was strikt vasten vereist, hoewel slechts twee van de mannen twintig paddestoelen aten op de tweede avond na reinigingsrituelen. Dit gebruik had duidelijk een orakelfunctie voor de groep. Het werd ondersteund door intensief, urenlang drummen van alle deelnemers. . . . Voor de groep, wiens ideologie werd gevormd door een breed "heidens"-christelijk-boeddhistisch-hindoeïstisch syncretisme ... lijkt de paddenstoel niet in de categorie "drugs" te vallen, maar zou een onderdeel zijn van "de oorspronkelijke religie .”
De meeste deelnemers aan deze moderne paddenstoelenrituelen beschouwen ze als een vorm van “psychedelisch sjamanisme” gerelateerd aan Indiaanse rituelen. Ze hebben echter het gevoel dat ze een herleefde oervorm van een entheogeen ritueel beoefenen die voor alle mensen toegankelijk is als resultaat van het 'collectieve onbewuste' of het 'morfogenetische veld'.
Het oogsten van de paddenstoelen wordt vaak voorafgegaan door een gebed tot de aardgodin Gaia of een onheilspellende paddenstoelgod; offergaven zoals kleine kristallen kunnen op de randen van de weide of weide worden geplaatst om de geest van de paddenstoel te bedanken. De verzamelaar moet de eerste twee paddenstoelen eten, zodat hij of zij de juiste soort kan herkennen en overal kan vinden. Sommige paddenstoelenverzamelaars vertelden me dat de paddenstoel alleen te vinden is als de verzamelaar in een "goed humeur" is; mensen die "raar of in een slecht humeur" zijn, zullen ze niet kunnen vinden. In Zwitserland werd in de jaren 70 een rituele methode waargenomen om de paddenstoelen te verzamelen:
De paddenstoelen worden verzameld op inheemse weiden terwijl ze zich houden aan het vermijden van taboes, ze worden gezuiverd met salierook, gedroogd en opgeslagen in vaten die ook ritueel worden gezuiverd. Ze worden beschouwd als een 'geschenk van God' of 'van de natuur' en er wordt slechts een beperkt aantal verzameld. De grootste exemplaren in elke groep mogen blijven als de "leiders", die worden bedankt en meel en andere geschenken worden aangeboden. Er worden liedjes gezongen voor de paddenstoelen zodat de paddenstoelen die in het gras verstopt zitten zich laten zien.
In Italië is een klein boekje met gemakkelijk te begrijpen instructies voor het sacramentele gebruik van de inheemse Psilocybe semilanceata gepubliceerd in een enorm grote oplage (Pagani 1993).
Bij moderne rituelen in Midden-Europa wordt de paddenstoel gebruikt in groepen van zes tot twintig deelnemers. De rituelen vinden buiten plaats in bijzonder mooie omgevingen of krachtplekken, in speciale kamers of in tipi's. Zweetbaden, meditaties, wandelingen in het bos en andere dergelijke voorbereidingen gaan vooraf aan de gemeenschappelijke inname. De meeste rituelen beginnen 's avonds en duren ongeveer vier uur, wat overeenkomt met de duur van de effecten van de paddenstoel.
Veruit het belangrijkste rituele apparaat is de praatstok, die is gemodelleerd naar die van de Noord-Amerikaanse peyote-cultus (vgl. Lophophora williamsii) en een uiterst belangrijke rol speelt in de rituelen. Het is een stafachtig object dat individueel kan worden gekozen en aangepast. Nadat hij of zij de talking stick heeft ontvangen, wordt iedereen aangespoord om met de kring te communiceren (door te zingen, spreken, zwijgen, ratelen). De andere deelnemers zwijgen en schenken hun volledige aandacht aan de persoon die de stok vasthoudt. Tijdens alle drie de fasen van het ritueel wordt de stok rondgegeven (altijd met de klok mee). Omdat elke persoon de stok zo lang kan vasthouden als hij of zij wil, zijn individuen in staat om de rituele aandacht te geven die ze wensen. Door gebruik te maken van de praatstok, de gemeenschappelijke kring en de kracht van de paddenstoel ontstaan collectieve visioenen, extatisch gelach en individuele inzichten. Na afloop van de kring wordt er gezamenlijk gegeten.
De volgende ochtend komt de groep bij elkaar voor een gezamenlijk ontbijt. De meeste deelnemers hebben honger en een gezonde eetlust. Veel grappen en gelach vergezellen de maaltijd, en soms beschrijven en bespreken mensen de dromen van de voorgaande nacht. Na het ontbijt verzamelen de deelnemers zich in de rituele ruimte en nemen hun plaats in de kring in. Salie (Artemisia spp.) wordt gebrand als wierook. De opvolging of integratie van de ervaring is eigenlijk het belangrijkste onderdeel van het ritueel. Men zegt dat visioenen pas waardevol zijn als ze zijn gecommuniceerd. De visies moeten serieus worden genomen, want ze geven richting aan de toekomst. Daarna wordt de talking stick voor de laatste keer rondgedeeld en worden de deelnemers aangespoord om over hun ervaringen te vertellen. Vaak beseffen ze pas op dat moment dat hun vraag is beantwoord en dat de paddenstoel hen veel heeft geleerd. Sterke emotionele reacties en dankbetuigingen komen vaak voor. Vrijwel alle deelnemers verlaten het ritueel met diepe dankbaarheid en met het gevoel dat ze zijn ingewijd in de mysteries van de entheogene paddenstoel en hun eigen plek in de kosmos hebben herkend. Een ritueel leider merkte ooit op:
Je kunt altijd op de paddenstoelen vertrouwen. Wat er ook gebeurde terwijl de effecten werden gevoeld, of mensen nu volledig flipten, pure horror ervoeren, sjamanistisch werden uiteengereten of in paranoia raakten, uiteindelijk verlicht de paddenstoel en verspreidt zijn legendarische genezende kracht.
Ritueel gebruik
Paddestoel
Psychoactief materiaal
Psilocybe semilanceata bevat vaak hoge concentraties psilocybine, wat psilocine en baeocystine. Deze soort is een van de meest potente Psilocybe-soorten. Duitse exemplaren bevatten 0,97% psilocybine, geen psilocine en 0,33% baeocystine per droog gewicht. In het wild verzamelde paddenstoelen vertonen meestal een hogere concentratie psilocybine (tot 1,34 % van het drooggewicht is gemeten) dan wordt aangetroffen in gekweekte paddenstoelen. Totale indolconcentraties van wel 1,9% zijn gevonden. Zwitserse collecties bleken maar liefst 2,02% totale alkaloïden te bevatten. In gedroogd materiaal kunnen de actieve bestanddelen geruime tijd bewaard blijven:
De tijdsduur waarin de psilocybine in het paddenstoelenmateriaal blijft, is verbazingwekkend. Een paddenstoelenexsiccatie uit 1869 die zich in een Fins herbarium bevond, bleek nog 0,014% psilocybine te bevatten. Aan de andere kant bleek een monster uit 1843 geen alkaloïden meer te bevatten. Het is echter natuurlijk niet meer mogelijk vast te stellen op welke wijze de droging destijds is uitgevoerd. Temperaturen boven 50°C beïnvloeden de afbraak van psilocybine en zijn derivaten. In laboratoriumexperimenten werden gedroogde paddenstoelen en gevriesdroogde vruchtlichamen bij kamertemperatuur onderzocht. Hierbij dient te worden opgemerkt dat door de poreuze structuur van de gevriesdroogde paddenstoelen een relatief snelle afbraak van de alkaloïden zal optreden wanneer deze gedurende langere tijd (maanden) bij 20°C worden bewaard. Om deze reden moeten exsiccaten die worden geproduceerd voor de analyse van natuurlijke producten, in droge toestand bij -10°C worden bewaard totdat extractie en chromatografie zijn uitgevoerd.
Bestanddelen
Hoewel veel mensen de verse paddenstoelen direct van het veld eten, moet deze onhygiënische praktijk worden ontmoedigd. Sommige paddenstoelen groeien direct op de mest en kunnen mogelijk mestdeeltjes aan hun vlees hebben. Om veiligheidsredenen moet de verstandige gebruiker alleen verse, gezonde exemplaren selecteren die vrij zijn van insecten en die rotten vermijden. Voor consumptie moeten de champignons grondig worden gewassen met water; de gewetensvolle consument zal ook het onderste uiteinde van de stengel afsnijden.
Om te bewaren worden de paddenstoelen aan de lucht gedroogd bij min of meer kamertemperatuur (apparaten voor het drogen van voedsel zijn ook geschikt; ze kunnen ook op een rooster in de buurt van een warmtebron worden gedroogd). Te lange droogprocessen en hoge temperaturen moeten absoluut worden vermeden. Als de champignons knapperig zijn, moeten ze in luchtdichte containers worden gedaan. Ze kunnen vervolgens in de vriezer worden geplaatst. Op deze manier kunnen ze maandenlang worden bewaard met slechts een zeer klein verlies aan effectiviteit. De champignons mogen pas worden ingevroren als ze helemaal droog zijn (anders verliezen ze snel hun effectiviteit). Ze mogen ook niet vers in honing worden bewaard (dit zal resulteren in een walgelijke gefermenteerde massa). Als de champignons maar een paar dagen worden bewaard, is het voldoende om ze in de koelkast te bewaren....
De gedroogde paddenstoelen zijn duidelijk niet erg licht verteerbaar, zeker als ze niet voldoende vermengd zijn met speeksel. Door de paddenstoelen te mengen met sap of chocolade wordt het weefsel verbroken en kan de psilocybine gemakkelijker in oplossing gaan.
Sommige gebruikers geven de voorkeur aan champignons die in boter zijn gebakken en worden gegeten met toast of chips. Lichtjes bakken op een laag vuur zal het psilocybinegehalte niet ernstig verlagen (het kan beter zijn om verse paddenstoelen te bakken, zodat eventuele giftige componenten, bijv. gyromitrine en andere methylhydrazinen, worden vernietigd).
Voorbereiding en dosering
Zoals met alle psilocybine-paddenstoelen, produceert Psilocybe Semilanceata sterke visioenen die vaak sjamanistische kenmerken vertonen:
De effecten van de paddenstoelen begonnen zich te manifesteren als golven van energie die door mijn lichaam stroomden. Ik vond de schoonheid die mijn ogen werd aangeboden nog waardevoller.
Plots gleed een grote slang naar me toe vanuit de woestijn die ons omringde en gleed in mijn lichaam. Het volgende dat me opviel was dat ik zelf de slang was geworden. Ik was nog maar net aan deze toestand gewend of een grote arend daalde neer en greep me met zijn klauwen. Mijn lichaam beefde van de klap, maar ik voelde geen pijn. De adelaar hield me stevig in zijn klauwen, steeg weer op en vloog recht de lucht in tot hij één was geworden met het zonlicht. Mijn persoonlijke identiteit als een afzonderlijk bewustzijn loste op. Het enige wat overbleef was de eenheid met het licht.
Effecten
Bron: Christian Rätsch: The Encyclopedia of Psychoactive Plants








